عشق 90
ياد بگذشته به دل ماند و دريغ نيست ياري که مرا ياد کند ديده ام خيره به ره ماند و نداد نامه اي تا دل من شاد کند خود ندانم چه خطايي کردم که ز من رشته الفت بگسست در دلش جايي اگر بود مرا پس چرا ديده ز ديدارم بست هر کجا مينگرم باز هم اوست که به چشمان ترم خيره شده درد عشقست که با حسرت و سوز بر دل پر شررم چيره شده گفتم از ديده چو دورش سازم بي گمان زودتر از دل برود مرگ بايد که مرا دريابد ورنه درديست که مشکل برود تا لبي بر لب من مي لغزد مي کشم آه که کاش اين او بود کاش اين لب که مرا مي بوسد لب سوزنده آن بدخو بود مي کشندم چو در آغوش به مهر پرسم از خود که چه شد آغوشش چه شد آن آتش سوزنده که بود شعله ور در نفس خاموشش شعر گفتم که ز دل بر دارم بار سنگين غم عشقش را شعر خود جلوه اي از رويش شد با که گويم ستم عشقش را مادر اين شانه ز مويم بردار سرمه را پاک کن از چشمانم بکن اين پيرهنم را از تن زندگي نيست بجز زندانم تا دو چشمش به رخم حيران نيست به چکار آيدم اين زيبايي بشکن اين آينه را اي مادر حاصلم چيست ز خودآرايي در ببنديد و بگوييد که من جز از او همه کس بگسستم کس اگر گفت چرا ؟ باکم نيست فاش گوييد که عاشق هستم قاصدي آمد اگر از ره دور زود پرسيد که پيغام از کيست گر از او نيست بگوييد آن زن دير گاهيست در اين منزل نيست فروغ فرخزاد مگسی را کشتم نه به این جرم که حیوان پلیدیست، بد، است و نه چون نسبت سودش به ضرر یک به صد است طفل معصوم به دور سر من میچرخید به خیالش قندم یا که چون اغذیه ی مشهورش تا به آن حد، گندم ای دو صد نور به قبرش بارد مگس خوبی بود من به این جرم که از یاد تو بیرونم کرد مگسی را کشتم منتظر لحظه ای هستم که دستانت را بگیرم در چشمانت خیره شوم دوستت دارم را بر لبانم جاری کنم منتظر لحظه ای هستم که در کنارت بنشینم سر رو شونه هایت بگذارم... از عشق تو..... از داشتن تو...اشک شوق ریزم منتظر لحظه ی مقدس که تو را در آغوش بگیرم بوسه ای از سر عشق به تو تقدیم کنم وبا تمام وجود قلبم و عشقم را به تو هدیه کنم آری من تو را دوست دارم از گونه هايم پاك كنی! دوست دارم تو را در آغوشم بگيرم و گريه كنم! كجايی كه دلم هوايت را كرده است! كاش می توانستم از نزديك در آن چشمهای عاشقت نگاه كنم! اما اين فاصله بين من و تو نمی گذارد كه من تنها عشقم را از نزديك ببينم! كاش می توانستيم از نزديك درد و دلهايمان را بهم بگوييم و بگوييم كه همديگر را دوست داريم! ای سرنوشت اين فاصله سياه را از بين ما محو كن كه ديگر طاقتم به پايان رسيد، و دلم به جانم آمد ديگر خسته شدم ، ديگر طاقت اين دوری و فاصله را ندارم! ای سرنوشت ديگر پاهايم توان راه رفتن در اين جاده پر از فاصله را ندارند ديگر چشمهايم اشكی ندارند كه بريزند همه اشكهايم به خاطر اين دوری و فاصله از چشمانم ريخته شد و چشمانم ديگر سويی ندارند! چشمهايم سويی ندارند كه به زندگی بنگرند دستهايم زوری ندارند كه از عشق و دوری بنويسند خانه دلم نوری ندارد كه دلم را از محبت روشن كند! ديگر واژه ای نيست كه در مورد دوری و فاصله بنويسم و بيانش كنم! عشق پر از درد است اما دوری از عشق پر درد تر از يك درد است! سرنوشت سر به سر اوقات تلخ من نذار که بدجوری دلتنگم! من هر چه بگویم ز دلتنگی باز هم کم گفتم دلم برایت تنگ شده است دلم برای دیدن چشمهای قشنگت تنگ شده است! دلتنگی هایم همیشگی ست ! اشکهای روی گونه ام تمام نشدنی ست! حالا دیگر حتی گرفتن دستهایت یکی از آرزوهای من است! رویایی که در سر دارم قشنگترین صحنه زندگی من است! تو نمیدانی که بودنت بهانه ای برای بودن من است! پس بدان و بمان با منی که بی تو حتی یک لحظه نیز نمیتوانم بی تو بودن را تحمل کنم! آن زمان که عاشق شدم ، آن لحظه که تو به قلبم آمدی قلبم تا ابد مال تو شد و نفس کشیدنم به شرط بودن تو شد! آری حالا که تو هستی ، دلتنگی نیز با من است سخت است دور از تو بودن تحمل این درد کار من است! هر لحظه که نفس میکشم،عاشقتر میشوم دلم برایت تنگ شده عزیزم دلم تنها تو را میخواهد
من هر روز و هر لحظه نگرانت می شوم که چه می کنی !؟
پنجره ی اتاقم را باز می کنم و فرياد می زنم
تنهاييت برای من
غصه هايت برای من
همه بغضها و اشکهايت برای من
بخند برايم بخند آنقدر بلند
تا من هم بشنوم صدای خنده هايت را…
صدای هميشه خوب بودنت را
دلم برايت تنگ شده
| Design By: KHanOomi |
قالِبْ هآے خآنومے
روزانه هاے سانا و سامے
